Góður dagur? Hluti II
Skóla-letilífið er komið í fullan gang. Bara einn fyrirlestur í dag svo deginum var eytt í hina margþekktu leti, eftir skóla auðvitað! Hjálpaði reyndar litlu sys að flytja og kíkti svo í heimsókn til sjúklingsins svona til að keep her company, því hvað er leiðinlegra en að vera ein veik heima. Eftir gott spjall, kókdrykkju og nammiát var svo brunað heim.
Þegar heim var komið blasti við mér nokkuð skrítin sjón. Á meðan ég er að gramsa eftir lyklunum í veskinu tek ég eftir því að fyrir utan hurðina er blár sápu pollur! Hm.... skrítið, þegar ég ætla svo að opna tek ég eftir því að hurðin er ekkert nema sjampó og húnninn líka!!! Bwah ha ha... rosa sniðugt! Skil ekki alveg hvað þetta á að þýða! Einhverjir krakkagrísir með eitthvert grín, eða kannski á maður bara einhvern "enemí" hér í húsinu sem er að reyna flæma mig í burtu, því þetta var eina hurðin á hæðinni sem búið var að baða í sápu.... *hugsi hugs* Nema einhverjum finnist að ég eigi að þrífa hurðina...
Einn af þeim hlutum sem ég hata hvað mest eru lyklar! Oftar en ekki hef ég blótað því af hverju það er ekki komið eitthvað nýtt uppfinningadrasl til að opna hurðir með svo maður þurfi ekki að vera dingla þessum lyklum upp sí og æ þegar opna þarf einhverjar hurðadruslur. Og eflaust hafa þeir sem mig þekkja oft tekið eftir því að ég veit aldrei hvar lyklarnir mínir eru, þó svo að ég sé þá kannski með þá í hendinni!!! Yfirleitt þegar ég er á leiðinni út þá heyrist "bíddu... ég finn ekki lyklana!!!" og nokkrum tíma síðar "jú... þeir eru hér" eftir nokkra leit í veskinu, undir sófapúðum, inná baðherbergi, eldhúsi, alls staðar, meira að segja í skránni...!
Í kvöld lenti ég svo í því að finna þá bara alls ekki. Var í heimsókn og var á heimleið og engir lyklar í veskinu, eða húsinu, eða bílnum... úps! Mundi nú samt eftir að hafa læst sápugu útidyrahurðinni, svo kotið var allavega læst. Skildi bara ekkert hvað hafði orðið af þeim, rótaði aftur og aftur og aftur í veskinu en þeir bara komu ekki í leitirnar. Keyrði svo heim og braut hugann um hvað hefði eiginlega orðið af þeim, en kveikti ekkert á perunni. Þegar heim var komið hélt leitin áfram og viti menn! Gleymdi þeim auðvitað í búðinni hér fyrir neðan fyrr um kvöldið... dööö....
Annars var þetta fínasti fimmtudagur :o)
Þegar heim var komið blasti við mér nokkuð skrítin sjón. Á meðan ég er að gramsa eftir lyklunum í veskinu tek ég eftir því að fyrir utan hurðina er blár sápu pollur! Hm.... skrítið, þegar ég ætla svo að opna tek ég eftir því að hurðin er ekkert nema sjampó og húnninn líka!!! Bwah ha ha... rosa sniðugt! Skil ekki alveg hvað þetta á að þýða! Einhverjir krakkagrísir með eitthvert grín, eða kannski á maður bara einhvern "enemí" hér í húsinu sem er að reyna flæma mig í burtu, því þetta var eina hurðin á hæðinni sem búið var að baða í sápu.... *hugsi hugs* Nema einhverjum finnist að ég eigi að þrífa hurðina...
Einn af þeim hlutum sem ég hata hvað mest eru lyklar! Oftar en ekki hef ég blótað því af hverju það er ekki komið eitthvað nýtt uppfinningadrasl til að opna hurðir með svo maður þurfi ekki að vera dingla þessum lyklum upp sí og æ þegar opna þarf einhverjar hurðadruslur. Og eflaust hafa þeir sem mig þekkja oft tekið eftir því að ég veit aldrei hvar lyklarnir mínir eru, þó svo að ég sé þá kannski með þá í hendinni!!! Yfirleitt þegar ég er á leiðinni út þá heyrist "bíddu... ég finn ekki lyklana!!!" og nokkrum tíma síðar "jú... þeir eru hér" eftir nokkra leit í veskinu, undir sófapúðum, inná baðherbergi, eldhúsi, alls staðar, meira að segja í skránni...!
Í kvöld lenti ég svo í því að finna þá bara alls ekki. Var í heimsókn og var á heimleið og engir lyklar í veskinu, eða húsinu, eða bílnum... úps! Mundi nú samt eftir að hafa læst sápugu útidyrahurðinni, svo kotið var allavega læst. Skildi bara ekkert hvað hafði orðið af þeim, rótaði aftur og aftur og aftur í veskinu en þeir bara komu ekki í leitirnar. Keyrði svo heim og braut hugann um hvað hefði eiginlega orðið af þeim, en kveikti ekkert á perunni. Þegar heim var komið hélt leitin áfram og viti menn! Gleymdi þeim auðvitað í búðinni hér fyrir neðan fyrr um kvöldið... dööö....
Annars var þetta fínasti fimmtudagur :o)
