Eyrnatapparnir & tillitslaust fólk
Ég verð alltaf meira sannfærð um það að ég ætla alls ekki að búa í blokk þegar "ég verð stór". Það getur reyndar verið í lagi að búa á efstu hæð, en það er heldur ekkert gaman því þá þarf maður að passa sig að trufla ekki þá sem búa fyrir neðan mann. Sem betur fer býr nú enginn fyrir neðan mig þó ég sé ekki á efstu hæð svo maður þarf ekki að vera tipla á tánum um miðja nætur til að vekja engann.
Eftir nokkuð langa setu við eitthver brainstromandi ritgerðarskrif í gærkveldi var þreytan farin að segja til sín. Klukkan var líka orðin "nótt" og löngu kominn háttatími, enda þögn í húsinu og allir sofandi, eða svo hélt ég. Trítlaði ég því í háttinn. Ég var ekki fyrr komin undir sængina þegar einhver kveikir á popp-tv. OK, þetta var ekkert allt of hátt svo maður reyndi bara að leiða það hjá sér. Klemmdi augunum saman og reyndi að rölta af stað í draumaheima, var ég komin nokkuð áleiðis þangað þegar mér var snögglega kippt í burtu, fjúmm... Heyrast þá líka þessar "skemmtilegu" stunur frá einhverjum nágrannanum og kvenfiski hans, Great!!! Ég sem hafði nokkrum sek áður verið að hrósa happi yfir því að það fólk væri ábyggilega flutt því það væri nú ekki búið að bera neitt á þeim í langan tíma, en svo heppin er ég nú ekki. Hvað annað!
Þegar loks var orðið hljótt aftur og stelpan alveg að festa svefn þá BÚMM!!! Einhverjum bjánanum hafði dottið það í hug að fara hlusta á tónlist klukkan hálf þrjú á mánudagskvöldi/nótt, og það ekkert á lágu nótunum "...þú ert að hlusta á SKONROKK, fm 90,9.." Arrrg... nú var alveg vonlaust að festa svefn, hrmf... Eftir að hafa verið búin að hlusta á nokkur lög mundi ég eftir eyrnatöppunum góðu í skúffunni, tróð þeim í eyrun og sofnaði loks. Svaf reyndar það "vel" að ég missti af skólanum klukkan 11... össh! Ég veit nú að ég er kannski ekkert sú hljóðlátasta hér á bæ en come on!!!
-en svona er nú bara lífið á görðunum! huh...
Eftir nokkuð langa setu við eitthver brainstromandi ritgerðarskrif í gærkveldi var þreytan farin að segja til sín. Klukkan var líka orðin "nótt" og löngu kominn háttatími, enda þögn í húsinu og allir sofandi, eða svo hélt ég. Trítlaði ég því í háttinn. Ég var ekki fyrr komin undir sængina þegar einhver kveikir á popp-tv. OK, þetta var ekkert allt of hátt svo maður reyndi bara að leiða það hjá sér. Klemmdi augunum saman og reyndi að rölta af stað í draumaheima, var ég komin nokkuð áleiðis þangað þegar mér var snögglega kippt í burtu, fjúmm... Heyrast þá líka þessar "skemmtilegu" stunur frá einhverjum nágrannanum og kvenfiski hans, Great!!! Ég sem hafði nokkrum sek áður verið að hrósa happi yfir því að það fólk væri ábyggilega flutt því það væri nú ekki búið að bera neitt á þeim í langan tíma, en svo heppin er ég nú ekki. Hvað annað!
Þegar loks var orðið hljótt aftur og stelpan alveg að festa svefn þá BÚMM!!! Einhverjum bjánanum hafði dottið það í hug að fara hlusta á tónlist klukkan hálf þrjú á mánudagskvöldi/nótt, og það ekkert á lágu nótunum "...þú ert að hlusta á SKONROKK, fm 90,9.." Arrrg... nú var alveg vonlaust að festa svefn, hrmf... Eftir að hafa verið búin að hlusta á nokkur lög mundi ég eftir eyrnatöppunum góðu í skúffunni, tróð þeim í eyrun og sofnaði loks. Svaf reyndar það "vel" að ég missti af skólanum klukkan 11... össh! Ég veit nú að ég er kannski ekkert sú hljóðlátasta hér á bæ en come on!!!
-en svona er nú bara lífið á görðunum! huh...
