Einu sinni...

...þegar ég var krakkagríslingur fannst mér alveg flottast í heimi að vera kassadama eða búðarkona... Mikið langaði mig að vera í þeirra sporum og ætlaði maður sko pottþétt að vera í því draumastarfi þegar ég yrði stór. Þegar ég var svo orðin stór og fátækur námsmaður prófaði ég þetta "draumastarf úr æsku" og var sjarminn ekki alveg sá sami yfir því og áður. Þusandi og fúlir viðskiptavinir sem eru ekkert nema dónaskapurinn og hrokinn var ekki alveg það sem litla stelpan sá fyrir sér í draumnum. reyndar er skemmtilegt við þetta að maður hittir alveg fullt fullt af fólki (þó manni langi nú kannski ekkert að hitta suma... ) En... hvað um það, ég vinn ekki lengur í búð. Var að klára mína síðustu helgi nú á laugardaginn í vínbúðinni svo það verða engir fleiri crazy laugardagar þar Vei vei vei... Aðdáendur mínir þurfa því bara að hitta mig einhvers staðar annars staðar, ha ha ha....


Helgin sem leið var svo bara fín. Eyddi henni samt í vinnu bæði sunnudag og laugardag.... (en vinn ekkert næstu helgi svo það var svosem OK). Fór svo í partý til Hrönnsu þar sem mexíkóskur matur var reiddur fram og umm... hvað þetta var gott. Tinna og Sigga súperkokkar stóðu sig sko alveg. Svo var bara spjall og SingStar á kantinum. Gerðist ég meir að segja svo fræg að prófa það... það fer þó engum sögum af sönghæfileikum mínum, geymum það bara til síðari tíma.