Komin niður...
Jæja, þá er ég búin að trítla upp Úlfarsfellið.
Verð ég nú að segja að það tók alveg vel á, enda völdum við fjallgarparnir aldeilis ekki léttu, nú eða réttu (ef út í það er farið) leiðina upp, þetta var frekar brött leið og aldeilis ekki sú sem hægt er að keyra. Lentum við í alls konar veðri á uppleiðinni, sól, roki, hagléli (og sól um leið) og smá rigningardropum. En við hörkukonurnar létum það nú ekki stoppa okkur og héldum áfram að valhoppa á milli steinanna og þúfnanna, eða svona næstum því og náðum upp á topp.
Svo er bara að finna hvert á að fara í næstu fjalla ferð, kannski Úlfarsfellið verði bara farið aftur og þá auðveldari leiðin ;)
Læt fylgja með nokkrar pics.
Verð ég nú að segja að það tók alveg vel á, enda völdum við fjallgarparnir aldeilis ekki léttu, nú eða réttu (ef út í það er farið) leiðina upp, þetta var frekar brött leið og aldeilis ekki sú sem hægt er að keyra. Lentum við í alls konar veðri á uppleiðinni, sól, roki, hagléli (og sól um leið) og smá rigningardropum. En við hörkukonurnar létum það nú ekki stoppa okkur og héldum áfram að valhoppa á milli steinanna og þúfnanna, eða svona næstum því og náðum upp á topp.
Svo er bara að finna hvert á að fara í næstu fjalla ferð, kannski Úlfarsfellið verði bara farið aftur og þá auðveldari leiðin ;)
Læt fylgja með nokkrar pics.
Óveðursskýið sem elti okkur upp
Komnar upp á topp, fjallagarpurinn og fjallageitin
Næstum því eins hátt og á Esjunni ;)
