Löt, latari... er lötust!

Er frekar löt þessa dagana. Það hefur verið allt annað en mikið að gera í vinnunni núna upp á síðkastið. Dagarnir hafa heldur betur verið rólegir, það rólegir að ég nenni varla orðið að gera nokkurn hlut og smá verk verða þvílíkt stór og erfið framkvæmdar í þessu letilífi. Rólegir dagar hafa oft verið vel þegnir og var ég orðin nokkuð langeygð eftir þeim í brjálæðinu í vetur, svona til að fá smá pásu frá öllu stressinu. Núna er þetta nokkuð breytt. Nú hundleiðist mér. Dagarnir eru miklu lengur að líða þegar maður hefur "ekkert" að gera og sum smá verkefni virðast jafnvel gleymast í þessu eirðarleysi, því það er jú svo "mikið að gera" -öhömmm.... Þetta er greinilega ekki að gera manni gott, því ég sit og geispa daginn út og daginn inn og á þá ósk heitasta að komast bara heim og leggja mig aðeins. Ég læt mér það þó ekki eftir þegar "vinnu" lýkur og reyni að gera eitthvað annað. Ætla ekkert að fara verða að einhverjum aumingja, allavega ekki strax!

Vildi bara að ég væri komin í frí. Þá hefði ég það allavega ekki á samviskunni að vera gera ekki neitt....