Bréfið

Fyrir nokkrum mánuðum síðan skrifaði ég bréf. Bréf sem myndi breyta daglega lífi mínu (og jafnvel framtíð minni) þónokkuð. Þegar ég skrifaði bréfið flugu alls kyns hugsanir um kollinn, væri ég að gera rétt, ættu þetta eftir að vera algjör mistök, ætti ég að bíða og sjá til, gefa hlutunum smá séns. Ég fylgi samt eigin sannfæringu og skrifaði bréfið. Skilaði því til viðtakanda og fann fyrir ákveðnum létti en smá óöryggi engu að síður. Ég sagði upp vinnunni minni. Hvað ætti eiginlega eftir að gerast næst? Óöryggið var fljótt að fara því stuttu seinna var ég komin með nýja vinnu.

Á föstudaginn var síðasti vinnudagurinn minn á veirunni. Skrítin tilfinning að vera segja bless við vinnufélagana, fólk sem ég hef eytt undanförnum tveim árum með og fólk sem hefur reynst mér vel, gott fólk. Að segja bless var bæði leiðinlegt en um leið fylgdi því svolítil spenna fyrir því sem tekur við.

Á morgun verður fyrsti dagurinn í nýju vinnunni. Það er frekar óþægilegt að vera fara á nýjan stað og kunna ekki neitt, þekkja ekki neinn og enginn veit hver ég er. Óöryggið hefur látið á sér kræla á ný. En ég ætla bara að hugsa jákvætt. Vonandi taka bara skemmtilegir tímar með skemmtilegu fólki við.
Nýjar áskoranir og tækifæri.