†

Lífið getur verið hverfult. Því fékk ég að kynnast fyrir nokkrum dögum síðan. Þriðjudagurinn 8. apríl ætlaði að verða góður dagur. Fór í vinnuna, kláraði hana og svo beið vinkonuhittingur í góða veðrinu og matur eftir það. Ég var ansi sátt við daginn þegar ég var á heimleið en það var fljótt að breytast. Heima biðu mín hræðilegar fréttir. Það hafði orðið slys, hræðilegt slys. Ungum strák í stórfjölskyldunni hafði verið kippt úr þessu lífi algjörlega fyrirvaralaust. Maður vill ekki trúa svona fréttum þegar maður heyrir þær og óskar þess að þegar maður vakni daginn eftir að þá sé þetta allt búið og hafi í raun aldrei gerst, en raunin er víst ekki sú, því miður. Afhverju á svona ungur strákur sem á allt lífið framundan að deyja svona snemma á lífsleiðinni? Maður verður svo vanmáttugur og tómur þegar svona gerist. Hugurinn reikar stefnulaust fullur af trega og söknuði og alls kyns spurningar vakna sem engin svör eru við. Lífið getur verið svo ósanngjarnt, erfitt og óskiljanlegt stundum.